Een bezoek aan Felixstowe
Ik wilde altijd al eens met de boot van Hoek van Holland naar Harwich. Metro naar de ferry, een nachthut, en dan wandelen langs de kust. Op zoek naar een mooie uitvalsbasis kozen we voor Felixstowe: de grootste haven van het VK. Als Rotterdammer schept dat een band. Net aan de overkant van de rivier bij Harwich, bereikbaar met een voetveer.
Afgelopen week was het zover. Een rustige overtocht, en om 6.30 stonden we in Harwich. De voetveer naar Felixstowe bleek nog een uur lopen én voer pas na tienen. Gelukkig bood het centrum van Harwich koffie en ontbijt. Een pittoresk veerbootje bracht ons uiteindelijk naar het strand van Felixstowe.
Vanaf daar wandel je via de haven en een natuurgebied in een half uur via een caravangebied naar het einde (of begin) van de boulevard.
Wat opvalt in Engeland: private ruimte is heilig, en gemak staat voorop. De ruimte rond woningen en caravans is vaak grotendeels ‘versteend’ — onderhoudsarm, vermoedelijk. En als het even kan, staat de auto pal voor de deur.
Felixstowe is een rustige, aangename badplaats met een 2,5 km lange boulevard met twee gezichten. In het noorden vind je de grandeur van de late 19e en vroege 20e eeuw: historische panden, een mooi kustpark, overdekte zitplekken, en opvallend veel schone, gratis openbare toiletten. Langs de kust staan honderden kleine chalets, vanaf zo’n £12.500 te koop (maar de prijs loopt flink op). Slapen mag er niet, maar ze zijn perfect ingericht voor een dagje strand — vandaar de wachtlijst.
Wandel je verder noordwaarts, dan kom je na de golfbaan bij een volgende voetveer, onderdeel van een langeafstandswandel- en fietsroute langs de kust. Onderweg passeer je Martello-torens, Napoleontische verdedigingswerken die je overal in het VK tegenkomt. Het kustpark ‘Felixstowe Sea Front Gardens’ is een prachtig groen lint met hoogteverschillen, historische elementen, rust (geen horeca!) en een lengte van zo’n kilometer.
Het zuidelijke deel van de boulevard richt zich op een ander publiek: gezinnen en dagjesmensen. Hier vind je het reuzenrad, arcadehallen en fastfood. Meer auto’s, minder grandeur. De directe omgeving oogt wat rommeliger, met panden die wel wat onderhoud kunnen gebruiken. Toch is er ook hier ruimte voor de kleinere beurs: een gratis klimwand, openbare fitness en tafeltennistafels. Er wordt gewerkt aan een opwaardering, met o.a. nieuwe chalets. Verderop ligt Long Park, een groene oase met speeltuin, natuurlijke openbare toiletten, ruimte voor natuur, kunst en fitnessroute.
De zuidkant grenst aan het havengebied. Je ziet de kranen, hoort soms het geluid, maar de typische havensfeer blijft op afstand — de haven is fysiek gescheiden van de stad.
Wat opvalt in Felixstowe: het is een stad die leeft van bezoekers, maar vooral aanvoelt als een plek waar mensen wonen. In de gezellige hoofdstraat weinig ketens, maar veel charity shops — van YMCA tot de hartstichting. Dat zegt iets over de economische situatie (lage huren, oudere bevolking), maar ook over de gemeenschapszin. En opvallend: minder camera’s en hekken dan in andere Britse steden. Ja, privéterreinen zijn afgebakend, maar vaak met zachte grenzen zoals heggen.
